Vorið er svo sannarlega komið, rigndi í fyrsta skipti í fjöldamargar vikur á sunnudaginn og ó hvað það var bara notalegt enda áttum við fjölskyldan inni-afslöppunardag á meðan vindur og regn slógust hér fyrir utan. Hitastigið hefur líka stigið jafnt og þétt, ekkert að þjóta upp en munur frá mínugráðunum sem hafa herjað-og menn ekki munað annað eins. Milt og fallegt veður engu að síður, en kalt og rakt. Erum tilbúin í vorið og svo sumarið allavega :)
Eftir að ég skrifaði síðustu færsluna, að ég held einungis 3 dögum síðar, fengum við tilkynningu þess efnis að Kolbeinn Bói hefði komist inn á Smeaheia leikskóla. Léttirinn og ánægjan á einu heimili en nú verða þeir bræður hlið við hlið og mun nær heimilinu en hinn leikskólinn.
Mamman fékk tilboð um næturvakta-afleysingastöðu sem hún bara hreinlega gat ekki neitað. Vinn því 53%, 3 vaktir í röð og svo frí í 7-8 daga. Afar fínt og þá sérstaklega að geta verið heima síðar með strákunum á daginn ef eitthvað kemur upp á og aldrei farin að vinna fyrr en þeir eru löngu sofnaðir. Tekur reyndar örlítið á núna þegar Kolbeinn er ekki byrjaður á leikskóla, en þá kem ég heim og leysi ég Bjarka af sem fer í vinnu og svo bara held ég mér vakandi þar til hann kemur úr vinnu og svo koll af kolli. Þetta verður allt annað þegar leikskólinn byrjar svo maður bara þraukar...
Annars gengur lífið sinn vanagang ef hægt er að segja svo, erum að fara að prófa íslenska barnapíu bráðlega og fáum þá kannski að skreppa út hjónin af og til. Sumarið er handan hornsins og útilegur, útlandaferðir, strandferðir, garð-busl, heimsóknir og annað skemmtilegt er á dagskránni. Komdu!
EInn spenntur rétt áður en gestirnir komu
Allt á fullu í leik
Pakka/flöskustútsleikurinn
Hver einasta arða kláruð...